Powstanie klasycznej ekonomii
Zmierzch merkantylizmu i powstanie klasycznej ekonomii politycznej stanowi następny etap w rozwoju ekonomii politycznej (od połowy XVII wieku do drugiej połowy XVIII). Etap ten odpowiada powstaniu kapitału przemysłowego w postaci prostej kooperacji i jego przejściu do manufaktury. Walka na tym etapie rozwoju jest skierowana nie tylko przeciw instytucjom średniowiecznym, lecz także przeciw teorii merkantylizmu.
W drugiej połowie XVIII wieku ukazuje się w Anglii Bogactwo narodów Smitha, we Francji prace Quesnaya i Turgota; merkantylizmowi zadano miażdżący cios, klasyczna zaś ekonomia polityczna — opierająca się na wzroście kapitału przemysłowego — zajmuje dominujące stanowisko. Dzieje się to w przede dniu przewrotu przemysłowego w Anglii i rewolucji burżuazyjnej we Francji. Oto trzeci etap rozwoju ekonomii politycznej. Kończy go w epoce przewrotu przemysłowego i rewolucji francuskiej Ricardo w Anglii i Sismondi we Francji.
Aż do tego punktu ekonomia polityczna pozostając ekonomią burżuazyjną rozwija się po linii wstępującej. Nauka Ricarda uzbraja burżuazję przemysłową do walki z obszarnikami (landlordarni), sprzeczności zaś między pracą a kapitałem nie przybrały jeszcze charakteru otwartej walki klas. Proletariat był w tym okresie jeszcze „klasą w sobie”, nie zaś „klasą dla siebie”.
Podobne tematy: Popularne artykuly – Komórka i jej funkcje w przekroju historycznym. – Forum mp3 – Podatek od pracy za granicą – Piekne materiały...